कृषी देश

एक विचार, एक प्रवास!!

सत्ताकारणी – एक शंड आणि निलाजरी जमात

Posted by Sandeep Shelke on 31st July 2011

अरे काय चाललय, एक जोडे उचलतयं, दुसरं दिल्लीश्वरांचे पाय चाटतयं. जर ह्यांना कोणी म्हणाले तुम्हाला मरेपर्यंत (कुठलाही) मंत्री करतो फ़क़्त तुमची आई आम्हाला विका, हे खुशाल विकून मोकळे होतील, जसे देश विकून मोकळे झाले तशेच. शंड आणि निलाजरी जमात. गोरे इंग्रज गेले काळ्या इंग्रजांच्या हाती सत्ता सोडून आणि आमची भोळी जनता (सर्वसाधारण जनताच बरं का जनता-जनार्धन वैगेरे काही नाही) मात्र अजूनही असेच समजते कि हेच हरामखोर देश सुधारतील.

ह्या नालायाकांच्या कर्तुत्वाची चुणूक म्हणून वानगीदाखल काही गोष्टी नमूद केल्या आहेत (माझ्या जुजबी ज्ञानानुसार असल्यामुळे हि यादी अंतिम नाही, अजून भरपूर वाढेल). (नोंद: हि यादी कालानुक्रमाने नाही, जसे आठवले तसे लिहिले.)

१. बोफोर्स घोटाळा

२. दाभोळ घोटाळा

३. शाह बानो

४. 2G १,७०,००० कोटींचा घोटाळा

५. मधु कोडा घोटाळा

६. EVM घोटाळा

७. साखर निर्यात घोटाळा

८. हजारो टन धान्य सडवण्याचा घोटाळा

९.  राष्ट्रकुल स्पर्धांचा ७०,००० कोटींचा घोटाळा

१०. तेलगी प्रकरण (तेलगी ने जेवढ्यांची नवे घेतली ते सगळे तेव्हापासून सत्ता उपभोगत आहेत)

११. राष्ट्रकुल स्पर्धेच्या वर्षी पश्चिम बंगाल मधून गायब झालेल्या २५०० मुली.

१२. मनमोहन सिंग सरकारची काश्मिरी अलगाववाद्यांसामोराची हाराकिरी.

१३. मुंबईतील ५०००० कोटी रुपयांच्या जमीन गैरव्यवहार प्रकरण.

१४. “शरद पवारच १९९३ च्या दंगलीस जबाबदार” असल्याचा ब्रिगेडियर सुधीर सावंतांचा दावा.

१५. ७५ लाख कोटी रुपयांचे स्विस मधे दडवलेले काळे धन.

१६. नरेगा मधील हजारो कोटी रुपयांचा घोटाळा.

१७. अली हसन याने कॅमेऱ्यासमोर ज्यांची नवे घेतली ते अजूनही सत्ता उपभोगत आहेत.

१८. कोकणातील शेतकऱ्यांच्या जमिनी हडपल्याचा कृपा शंकर विरुद्धचा दावा.

१९. आपले गृहमंत्री कुख्यात गुंडांसमोर बसतात (मुळातच त्यांच्या पक्षाचा पदाधिकारी होता बर का तो) आणि बाहेर येऊन सांगतात कि त्यांना ठाऊकच नाही.

२०. भोपाळ वायू दुर्घटनेच्या आरोपीला सुखरूप देशाबाहेर सोडणारे (मेलेले आणि जिवंत दोन्हीही)  निश्चिंत आहेत.

२१. गिरणी कामगारांची २७ वर्षांपासून चाललेली फसवणूक

२२. आदर्श जमीन घोटाळा

……आणि अशीच मारुतीच्या शेपटीसारखी वाढतच जाणारी यादी. पण जनता आणि माध्यमं किती सहज आणि सोयीस्कररीत्या विसरले हि सगळी जीवघेणी सत्ता-क्रीडा?“जशाला तसेच मिळतात” हि म्हण जर खरी असेल, तर प्रश्न पडतो कि आपणही तसेच आहोत का?

मी तर नक्कीच नाही आणि म्हणून मी ह्या सत्ता कारण्यांच्या अराजकतेविरुद्धच्या लढ्यात सहभाही होतोय, अन्य काही समविचारी (राष्ट्रवादी) लोकांसोबत, त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली. जर तुम्हाला वाटत असेल तुम्ही त्यांच्यापैकी एक नाही तर आजच सावध व्हा आणि समविचारी लोकांसोबत सहभागी व्हा.

अन्यथा जसे काश्मीर खोऱ्यातून काश्मिरी पंडितांना क्रूर आणि अमानुष पद्धतीने “पंथवेड्या इस्लामी जिहादी” कट्टरवाद्यांनी हाकलून दिले, ६० हजारहून अधिकांना जीवे मारले, अगदी तसेच एक दिवस तुमच्याच डोळ्यासमोर भारत मातेचा लिलाव करून, तुम्हाला विकून हे “कट्टर सत्ताकारणी” देशातून परागंदा होतील. मी हे काही कुठल्याही वैयक्तिक वैरावरून बोलत नाहीये, नैराश्य तर अजिबात नाही. पण भीती मात्र वाटतेय कि खरंच आपली जनता गळ्याशी पाणी येईपर्यंत काहीच हालचाल करणार नाही? खरंच आपल्याला काहीच फरक पडत नाही?

अजून एक चेतावणी.

साहजिकच जशी ह्या वर्षी शिवराज्याभिषेक महोत्सवाला परवानगी नाकारली तशी येत्या काही वर्षांमध्ये (जर राष्ट्रवादी विचारसरणीच्या लोकांनी हालचाल केली नाही तर) महाराणा प्रताप, छत्रपती शिवाजी महाराज, राष्ट्रमाता जिजाऊ, राणी लक्ष्मीबाई, छत्रपती संभाजी महाराज, महात्मा फुले, भगत सिंग, सरदार पटेल, स्वा. सावरकर, नेताजी बोस यांच्या स्मरणार्थ होणारे कार्यक्रम सुद्धा सरकार नाकरू शकतं. अन्यथा सश्रम कारावास. कारण अल्पसंख्यांकांच्या भावना दुखावल्या जाण्याची सरकारला जास्त चिंता, आणि विशेष म्हणजे आमच्या अल्पसंख्यांक बांधवांना ह्या सगळ्याशी काहीच सो

यरं-सुतक नसतं, उलटपक्षी ते ह्या सगळ्या कार्यक्रमांमध्ये सहभागी होताना आढळतात, काही प्रमाणात सत्ता कारणवाद्यांचा कट तोड-फोडीत यशस्वी झाला आहे, पण वेळीच आवरले नाही तर संपूर्ण अराजकता माजण्यात काहीच वेळ जाणार नाही.

बाकी तुम्ही सुज्ञ आहात. बहिणी-बाळांच्या, भारत मातेच्या अब्रूची तुम्हास चिंता आहे असे गृहीत धरतो.

जय भारत!

Related: यल्गार

Tags: , , ,
Posted in भारत, माझे विचार, राजकारण | 2 Comments »

यल्गार

Posted by Sandeep Shelke on 26th July 2011

हिंदी में यल्गार

आज, जवळपास, प्रत्येक तरुणाला नौकरी, लग्न आणि स्वतःचे घर पाहिजे. जे स्वतःच्या आई-वडिलांना अडचण मानून स्वतंत्र घराची तयारी करतात असले तारुण्य काय उपयोगाचे? आणि ह्यांच्याकडून अपेक्षा तरी काय करणार?

आणि जर देशाची भावी पिढीच बेजबाबदार आणि आत्मकेंद्री असेल तर ओरडायचे तरी कोणाकडे? चुका केलेल्या मागच्या पिढीकडे? ज्यांना स्वतःच्या पोटाची एवढी भ्रांत होती कि योग्य-अयोग्य, नैतिक-अनैतिक ह्याकडे लक्ष द्यायला वेळच नाही मिळाला कि स्वातंत्र्यप्राप्तीनंतर देशबांधणीसाठी दिशाच नाही मिळाली?

सगळीकडे हीच बोंब. शेतकऱ्याला मुलगी देण्याऐवजी आडात ढकलून देण्याच्या गोष्टी जेव्हा एक शेतकरीच बोलतो त्यावेळी जो त्रास होतो तो असह्य असतो.

आपल्या अडचणी:

१. कुचकामी शिक्षण व्यवस्था.

२. बेजबाबदार आदर्शशुन्य पालक.

३. कर्तव्य विसरलेले गुरुजन.

४. भरकटलेले तरुण-तरुणी.

५. पैसा म्हणजे सर्वस्व मानणारा (वाढत जाणारा) समाजवर्ग.

६. स्वैर, अकार्यक्षम, गुंड, लबाड, देश विघातकी राजकारणी.

७. भ्रष्ट, कामचुकार पोलीस आणि सरकारी कर्मचारी.

८. कमी झालेली श्रमप्रतिष्ठा कारण पैसा कमी तर लायकी कमी.

९. परकियांच्या आणि देश विघातकी लोकांच्या हातचे बाहुले बनलेले, काही अपवाद वगळता, पत्रकार, वर्तमानपत्र आणि वृत्त माध्यमे.

आणि आपला समाज, सगळ्यात मोठी अडचण. 

जसा आपण काही कार्यारंभ करतो तसा लगेचच खेचा-खेची आरंभ होतो. कोणीही स्वतःला महाराणा प्रताप, जिजाऊ, शिवबा, ताराबाई, महात्मा फुले, लक्ष्मीबाई, विवेकानंद, भगतसिंग, राजगुरू, चापेकर इ. प्रमाणे देशासाठी वाहून घ्यायला कि तसे बोलायलाही तयार नाहीत. अर्ध्याहून अधिक भारतभूमी नक्षलवाद्यांच्या, दहशतवाद्यांच्या कुकृत्यांनी होरपळत आहे. अवघा देश सत्तांध नेत्यांच्या पोलीस आणि प्रशासकीय अधिकाऱ्यांच्या मदतीने चालविलेल्या अत्याचाराने जर्जर झाला आहे.

ज्या भारतमातेने आपल्याला ओळख दिली तीच आता मदतीसाठी टाहो फोडत आहे आणि आपणमात्र सणवार, क्रिकेट आदीमध्ये मग्न आहोत.

“लोकशाही नावाला आणि सत्ता राजकारण्यांच्या गावाला.”

आता अजून सहन नाही करायचे, ह्या भ्रष्ट आणि देशद्रोही नेत्यांच्या विरोधात यल्गार पुकारायचे.

जय भारत!

शूर आम्ही सरदार आम्हाला काय कुणाची भीती.

Tags: , , , , , , , ,
Posted in भारत, मराठी, माझे विचार, राजकारण | 2 Comments »

यल्गार

Posted by Sandeep Shelke on 26th July 2011

मराठी मधे यल्गार

आज, लगभग, हर युवक-युवती नौकरी, शादी और अपना घर चाहते हैं। जो अपने माता-पिता को बोज मानकर स्वतंत्र आवास की तैयारी करते हैं ऐसे युवा किस काम के? ऐसे युवक-युवतियोंसे भला कोई क्या अपेक्षा रखेगा?

और जब देश की आनेवाली पीढ़ी ही इतनी गैरजिम्मेदार, आत्मकेंद्रि हो तो आशा की नज़रों से किसकी और देखें, किसके नाम की दुहाई दे, किसको मदत के लिए पुकारें? हमें इस कगार पर लानेवाली गत पीढियोंसे? जिन्हें अपने खाने-पिने का सवाल इतना महत्त्वपूर्ण लग रहा था की सही-गलत, नैतिक-अनैकित इन सब की ओर ध्यान देने का समय ही नहीं मिल पाया। जो स्वातंत्र्य के बाद राष्ट्र निर्माण के लिए दिशा नहीं दे पाए।

चारो ओर यही शोकांतिका हैं। किसी किसान से अपनी बेटी का ब्याह करने से बेहतर उसे कुए में धकलेना हैं ऐसा जब कोई किसानही सोचता हैं तो बेहद पीड़ा होता हैं।

हमारी समस्याएं:

१. बेकार और प्रभावहीन शिक्षण व्यवस्था।

२. गैरजिम्मेदार आदर्शहीन पालक।

३. कर्महीन गुरुजन।

४. दिशाहीन युवक-युवती।

५. पैसा अपना सर्वस्व माननेवाला (तेजीसे बढ़ता हुआ) समाजवर्ग।

६. अकार्यक्षम, गुंडागर्दी करनेवाले, मक्कार, देशद्रोही राजकीय नेता मंडली।

७. भ्रष्ट, भोगविलासी एवं कामचोर पुलिस और बाबु लोग।

८. घटता श्रममूल्य क्योंकि पैसा कम तो हैसियत कम।

९. परदेशियोंके और देश विघताकी लोगों के हात की कटपुतली बने हुने पत्रकार, वर्तमानपत्र एवं प्रसार माध्यम।

और अपना समाज, सबसे बड़ी समस्या।

जैसेही आप कुछ कार्यारंभ करें समाज में आपकी खिचायीं आरंभ होती हैं। आज कोई भी अपने आप को महाराणा प्रताप, जिजाबाई, छ. शिवाजी महाराज, ताराबाई, महात्मा फुले, रानी लक्ष्मीबाई, स्वामी विवेकानंद, भगतसिंह, राजगुरू, चापेकर आदि राष्ट्रवीर तथा प्रतिभाशाली व्यक्तिओं के आदर्शानुसार देश के लिए समर्पित करने या चर्चा करने को भी तैयार नहीं हैं। आज आधे से ज्यादा भारतभूमि नक्सलियों, आतंकवादियों की आतंक से दहेक रही हैं। पूरा भारतवर्ष नेतओं के, बाबुओं एवं पुलिसवालों द्वारा चलाये गए, अत्याचारों से जर्जर हो उठा हैं।

भारत माँ – जिसने हमें पहचान दी – आज मदत की गुहार लगा रही हैं और हम मजे से दिवाली-होली मना रहे हैं।

“लोकशासन नाम के लिए और सत्ता नेताओं के काम के लिए”

अब और बर्दाश्त नहीं करना चाहिए, इन सब देशद्रोहियों तथा भ्रष्ट नेतओं के विरुद्ध यल्गार करना जरुरी हैं

जय भारत!

जो वतन के कम न आये खाक वह जवानी हैं।

Tags: , , , , , , , , ,
Posted in भारत, माझे विचार, राजकारण, हिंदी | 3 Comments »

 
%d bloggers like this: