Krishidesh

For Bharat and Bharati

Archive for the 'Thoughts' Category

Bangal the Ticking Time Bomb

Posted by Sandeep Shelke (संदीप शेळके) on 28th October 2014

Bengal the ticking time bomb isn’t figment of imagination but a reality staring at us. Nation is waiting in denial with its head in sand for next Caliphate in Bengal. This trend is threatening all peace loving Bharatiy, it isn’t about peaceful ordinary people its about politically motivated violent terrorists the garb of religion. This is a fault-line. This is an emotional issue. And these emotions will be exploited by the terrorists. They start indoctrination at tender age and work to create zombies who would do anything for the sake of doctrine.

800 Bombs found in Bangal. 58 terror cells actively making Improvised Explosive Devices (IEDs). Women are being used to lead the terror cells. Hawala money is being channeled through Pakistan, Soudi, Bangladesh, etc…

Innocents will die like those in Iraq killed by ISIL, if this rampant radicalization isn’t checked in time. History repeats itself for those who forget it. Biggest threat is staring at face. Bangladesh had 25% Hindus in 1971. Today there are less than 8%.

All above data is captured from government sources and various reports. I tried to cross-check all information. If you find any discrepancy please raise it. Thanks.

Dont miss following work by Mayank Jain. It has lots of investigative information to shake us from denial.

Jai Bharat!!

Tags: , ,
Posted in Politics, Terrorism, Thoughts | 2 Comments »

शासन आणि त्याचे काम

Posted by Sandeep Shelke (संदीप शेळके) on 8th October 2014

शासन आणि त्याचे काम

१९४७ ला केवळ परकीय राज्यकर्ते जाऊन स्वकीय राज्यकर्ते आले. त्यामध्ये स्वातंत्र्य आलेच नाही. ब्रिटिशांनी लुटण्यासाठी निर्माण केलेली व्यवस्था तशीच पुढे चालवण्यात आली. लुट करायला मदत करण्यासाठी नेमलेले अधिकारी तसेच पुढे सेवेत घेण्यात आले. त्यामुळे, आजही सरकारी अधिकारी म्हणजे सेवा-पुरवणारा पगारदर नसून साहेब असल्याच्या गुर्मीत वावरतो.

राजकीय पक्षांनी सर्वकष सामाजिक जागृती करण्याचा प्रयत्न केलाच नाही. कारण त्यामध्ये त्यांचे हित नाही. जर नागरिक स्वयंपूर्ण झाला तर बाहुबली नेत्यांना कोण विचारणार? त्यामुळे त्यांनी आहे तीच व्यवस्था दृढ करण्यासाठी काम केले.

माझ्या मते सर्वकष सामाजिक जागृती म्हणजेच प्रत्येक नागरिकाने त्याच्या अधिकार आणि कर्तव्याप्रती जागरूक होणे. एकदा जाणीव झाली कि मागणीचा रेटा वाढेल आणि लोक जागृतपणे कर्तव्य आणि अधिकाराची काळजी घेतील.

आपल्याला फक्त स्वराज मिळाले स्वातंत्र्य नाही. आता प्रत्येक नागरिक जागृत होणे आवश्यक.
वेळ आली आहे कि आपण संपूर्ण स्वातंत्र्याचा लढा उभा करावा.

किती विचित्र प्रकार आहे बघा:
- स्वस्त धान्य दुकाने:
केंद्र आणि राज्य सरकार दिल्ली, मुंबई मध्ये बसून वाटप करतात. ह्यापेक्षा वेडपट नियोजन असू शकत नाही. ग्रामपंचायतीला संपूर्ण अधिकार आणि जबाबदारी द्यायला पाहिजे, धान्य जमवणे, वाटणे आदि. आणि जर कोणीही धन्य मिळाले नाही म्हणाला तर त्या ग्राम्संस्थेला जबाबदार ठरवायला पाहिजे. आज नाही मिळाले तरी कोणाला जाब मागायचा? (हा एक विचार आहे, असे अनेक आणि याहून चांगले विचार निर्माण होतील जर सरकारने प्रश्न सोडवायचे ठरवले तर)

– ग्रामीण भागात वैद्य:
ग्रामीण भागात वैद्य मिळत नाही. अहो, मिळेल कसा? वैद्य होण्यासाठी लागणारा वेळ आणि पैसा मोजण्याची ताकद, आर्थिक चणचण असलेला ग्रामीण तरुण कुठून उभा करेन? आणि केला तरी तो शहरात जाऊन परत कमावण्याचा प्रयत्न करणार नाही का? उगीच बुडीत गुंतवणूक कोणी करते का?
वैद्यकीय महाविद्यालय उभारण्यासाठी १ कोटी रुपये अनामत म्हणून भरावे लागतात, त्यात बाकीचा खर्च निराळाच. म्हणजे ज्यांना कळ आहे ते प्रयत्न सुद्धा करू शकत नाहीत. आणि ज्यांनी अनामत भरून विद्यालय सुरु केले ते पैसा वसूल करणारच ना? त्यामुळे, वैद्यकीय महाविद्यालय उभा करण्यासाठी सरकारने वाट मोकळी करावी. काही लोकांच्या फायद्यासाठी मनमानी कारभार करू नये.

– शेतमाल आणि त्याचे मुल्य:
सरकारला शेतकऱ्याच्या मालाचा बाजार स्वतःच निश्चित करायचा आहे. का? शेतकरी वेडा आहे का? एकदा चुकेल दोनदा चुकेल परंतु नंतर न चुकता तो शेती फायद्याची करू शकतो.
सरकारी यंत्रणेने त्याला फसवून घरगुती बियाणे, खत, व पशुधन संपवले आणि त्याला बियाणे आणि खत विकणाऱ्या खाजगी कंपन्यांच्या दावणीला बांधले.

– पाणी व्यवस्थापन:
पाणी व्यवस्थापन केंद्रीय पद्धतीने करून ग्रामस्थांना प्रक्रियेतून दूर केले, परिणामी पाण्याचे दुर्भिक्ष.

– हिंदू देऊळ सरकारी यंत्रणा सांभाळतात. का?
- गावची मुख्य अर्थव्यवस्था शेती आणि शेती पूरक व्यवसायांवर अवलंबून आहे. परंतु ग्रामीण भागात शाळा शेतीविषयी अद्ययावत ज्ञान देण्यास तयार नाहीत. का?
- घरात संडास बांधावे म्हणून ह्यांचा आटापिटा चाललाय. परंतु पाण्याचा प्रश एवढा भयानक आहे कि लोक संडास बांधतील पण हगायला बाहेरच जातील.

असे अनेक मुद्दे आहेत जे बदलणे आवश्यक आहे.

परंतु एक निश्चित. केंद्रीय पद्धतीने केवळ बाह्यांतर्गत सुरक्षा, परराष्ट्र संबंध, न्यायव्यवस्था आणि पायाभूत सुविधा एवढेच काम करावे. उगीच कारखाने, शाळा, हॉटेले, देऊळे, विमानं, दुध संस्था, वित्त संस्था, बस सेवा चालवत बसू नये. परंतु दुर्दैव कि सुरक्षा, पायाभूत सुविधा, न्यायसंस्था मोडकळीस आल्यात आणि केंद्र/राज्य सरकार हे सोडून बाकी सगळे उद्योग करत बसले आहे.

Tags: ,
Posted in Marathi, Politics, Thoughts | No Comments »

Wah re wah democracy

Posted by Sandeep Shelke (संदीप शेळके) on 15th February 2014

Muslim power brokers:

As per this report: The Jamaat-e-Islami Hind is preparing advisory for muslims for defeating BJP and allies in all 543 Loksabha seats for General Election 2014.

The Jamaat-e-Islami Hind is currently preparing an extensive advisory to guide Muslim voters across most of the Lok Sabha’s 543 constituencies. It will be released before the next elections to help Muslim voters decide the best way to utilise their vote in defeating the BJP and its allies. Jamaat volunteers and its affiliate outfits, such as its student, women and youth wings, would be pressed into disseminating the message among Muslims so that “secular” candidates may enter the Lok Sabha.

Are Muslims herds that they would forsake their freedom to choose by following such divisive and destructive guidelines?

Hindu Power Brokers:

And as per this reportSubramanian Swamy says Hindus must vote enmasse for BJP for General Election 2014.

“It is time Hindus unanimously cast their votes to save India and Hinduism. Muslims and Christians unitedly cast their votes to candidates fielded and approved by their respective clergies. Time has come for the Hindus to vote for candidates who openly declare that they would protect Sanatana Dharma and Indian nationalism,”

And these are the people who swear by constitution. Shame.

I, an free Hindu, do not need any sermon to chose my representative. If tomorrow APJ Kalam is candidate will I chose anyone else?

And now agree to the note by Sameer Panje
“the government is a natural magnet for all kinds of power brokers. And the power brokers of organised religion are the worst of the lot”

I will work my life to keep free men free.

Jai Bharat!

Tags: ,
Posted in Bharat, Politics, Thoughts | No Comments »

ब्रिटीश वसाहत सत्ताधीकाराकडून संविधान मार्गे सार्वभौमत्वाकडे, अरविंद केजरीवाल यांच्या माहितीसाठी

Posted by Sandeep Shelke (संदीप शेळके) on 26th January 2014

आज २६ जानेवारी २०१४ दिनी भारत देश ६४ वा प्रजासत्ताक दिन साजरा. आजवर बऱ्याच वेळा भारतीय संविधान उलथून टाकून अराजक माजविण्याचा प्रयत्न काही महाभागांनी केला, जसे इंदिरा गांधी, राजीव गांधी, अरविंद केजरीवाल, जात पंचायती, काही प्रसार माध्यमे इ. परंतु प्रत्येक वेळी भारतीयांनी प्रजासत्ताक टिकविण्यासाठी संविधानाच्या बाजूने लढा दिला आणि मला अभिमान आहे. जय भारत!

ब्रिटीश शासकांकडून राष्ट्रकुल देशांतर्गत भारताला सत्ताधिकार प्राप्त झाला आणि १५ आगस्ट १९४७ रोजी भारताला स्वातंत्र्य मिळाले. अधिकृतरीत्या ब्रिटीश साम्राज्यात भारताला सत्ताधिकार म्हणजेच स्वतःचे लोक राज्यकर्ते म्हणून निवडण्याचा अधिकार मिळाला. हे लक्षात घेणे महत्त्वाचे राहील कि आपल्याला केवळ सत्ताधिकार मिळाला सार्वभौमत्व नाही. म्हणजेच राजकीय स्वातंत्र्य मिळाले परंतु भारताची निष्ठा, कागदोपत्री, ब्रिटीश राणी चरणीच राहणार होती. आणि तशी ती १५ आगस्ट १९४७ ते २६ जानेवारी १९५० दरम्यान राहिली, अर्थातच ह्यादर्म्यान ब्रिटीश राणीच आपल्यासाठी सर्वस्व होती, (किळसवाणे वाटते ना?).

सार्वभौमत्व मिळविण्यासाठी भारताला स्वतःचे संविधान असणे बंधनकारक तसेच सर्वाच्च गरजेचे होते. आदरणीय बाबासाहेब (डॉ. भीमराव रामजी आंबेडकर) ह्यांच्या नेत्तृत्त्वाखाली २६ आगस्ट १९४७ दिनी सभागृहामध्ये संविधान समितीची स्थापना करण्यात आली.

संविधान:

स्थापन केल्यापासून केवळ ६६ दिवसांमध्ये अहोरात्र काम करून बाबासाहेबांनी ४ नोवेंबर १९४७ दिनी संविधान समितीने प्रथम आराखडा सभागृहापुढे सादर केला. तद्नंतर २ वर्षांच्या काळात अनेक चर्चांअंती जवळपास २००० बदल, सूचना स्वीकारून संविधानाला अंतिम स्वरूप प्राप्त झाले. सभागृहाने ह्यासाठी १६६ दिवस अथक चर्चा केल्या आणि २४ जानेवारी १९५० दिनी सभागृहाच्या ३०८ सदस्यांनी हिंदी आणि इंग्रजी अशा दोन संविधानाच्या प्रतींवर स्वाक्षरी करून मान्यता नोंदविली. शेवटी २६ जानेवारी १९५० दिनी सभागृहाने संविधान स्वीकारले आणि आपण म्हणजेच भारत देश सार्वभौम झाला.

जगातील सर्व सार्वभौम देशांच्या लिखित स्वरूपातील संविधानात भारतीय संविधान सर्वात लांब आहे. त्यामध्ये १२ अनुसुची, २५ भाग, ४४८ नियम/कलम, ५ परिशिष्ठ आणि ९८ घटनादुरुस्ती आहेत. माझ्यासाठी एकच खेदाची गोष्ट आहे ती म्हणजे भारतातील सर्व भाषांमधील घटना आजतागायत संसदेने स्वीकारलेली नाही. तरीही सध्याच्या घटनेचे महत्व कमी होत नाही.

सत्ताधीकाराकडून सार्वभौमत्वाकडे

सत्ताधीकाराकडून सार्वभौमत्वाकडे

मला खात्री आहे कि दिल्लीच्या मुख्यमंत्री श्री अरविंद केजरीवाल यांना संविधानाच्या ह्या प्रवासाचे आणि स्वरूपाचे संपूर्ण ज्ञान आहे. आणि जर नसेल तर कृपया संविधानाचे महत्व अधोरेखित करणाऱ्या ह्या लेखाकडे जर लक्ष द्या.

भारताने सार्वभौमत्त्व प्राप्त करण्यासाठी संविधानाचा आराखडा तयार करण्यापासून ते स्वीकारण्यापर्यंत रु १० कोटी खर्च केले आणि देशाचा बहुमुल्य वेळ सुद्धा. ह्या संविधानामुळे देशातील कुठलेही सरकार हे जनतेचे सेवक झाले (वस्तुस्थितीमध्ये असे नसले तरी तो आपला दोष आहे संविधानाचा नाही) जे जनतेच्या आणि त्यांच्या अधिकारांच्या सुरक्षेसाठी बाध्य आहे. त्यामुळेच जनता प्रशासन चालविण्यासाठी दर ५ वर्षांनी सरकार निवडते.
– हो हे सत्य आहे कि समाजवादी मानसिकतेच्या रोगाने पछाडलेल्या राजकारण्यांनी भ्रष्ट पद्धतीने भावनिक मुद्यांचे राजकारण करून मतांचा मलिदा खाल्ला.
– आपल्याला भ्रष्टाचार आणि अराजकतेविरुद्ध लढावे लागणार आहे त्यासाठी संविधान दोषी नाही, योग्य मुद्यांसाठी आपण घटनादुरुस्ती करू शकतो.
– नागरिकांच्या मुलभूत हक्कांवर गदा आणणारे कलमं आपल्याला दुरुस्त करावे लागणार आहेत.
– आपल्याला ते सर्व कलमं बदलावे लागतील जे नागरिकांना जात, पंथ, वर्ण, लिंग आदि बाबींवर विभागत आहेत.
– हो अशा काही घटनादुरुस्ती झाल्या त्या नागरिकांच्या मुलभूत अधिकारांवर तसेच संघराज्यीय स्वरूपा विरोधात आहेत (जसे ४२ वि आणि ९८ वि घटनादुरुस्ती).

परंतु आपण हे कदापि विसरत कामा नये:
– संविधानामुळे गुलामीची वाट लागली.
– भारतासाठी संविधान सर्वोच्च आहे.
– संविधान भारतासाठी जगण्याची दिशा आहे, आत्मा आहे.

जय भारत!

READ IN ENGLISH British Dominion to Republic via Constitution, FYI Mr Arvind Kejriwal

Tags: , , , , , ,
Posted in Bharat, History, Marathi, Politics, Thoughts | 1 Comment »

British Dominion to Republic via Constitution, FYI Mr Arvind Kejriwal

Posted by Sandeep Shelke (संदीप शेळके) on 25th January 2014

Today nation is celebrating 64th Republic day on 26th January 2014. There have been several attempts to subvert the constitution by some, like Indira Gandhi, Rajiv Gandhi, Arvind Kejriwal, Jaat Panchayats, some media houses etc. But I’m happy whenever there was any attempt to subvert constitution, citizens stood their ground in support of Republic of Bharat. Jai Bharat.

Bharat became independent on 15th August 1947 upon receiving the independent status within British Commonwealth from British empire. Officially Bharat became dominion of British Empire and remained so from 15th August 1947 to 26th January 1950. Dominion means an independent country but not an sovereign. Which precisely means we just had the political independence with allegiance to British crown [correct me if my understanding is incorrect]. That means we did not have own constitution to call it supreme hence Queen was supreme for us.

So the parliament formed the Constitution Drafting Committee under the leadership of Honorable Babasaheb (Dr Bhimrao Ramji Ambedkar) on 26th August 1947.

Constitution:

The drafting committee presented first draft on 4th Novemeber 1947, YES, within just 66 days the committee submitted the first draft. Of course they worked on it full-time. The draft was debated and over 2000 amendments were moved over the period of 2 years.

The assembly met for 166 days over almost 3 years from 4th November 1947 before constitution was signed by 308 members of assembly on 24th January 1950. On 26th January 1950 Bharat adopted the constitution signed by assembly and we became sovereign country.

The Bharatiya constitution is longest written constitution of any of sovereign country in the world. It contains 448 articles in 25 parts, 12 schedules, 5 appendices and 98 amendments.

Dominion to Republic

Dominion to Republic

I’m sure Mr Arvind Kejriwal, CM Delhi, must be having this knowledge. If not then please read this simplified version to understand the importance of Constitution. 

Bharat spent Rs 10 Crore on constitution drafting till adoption to award ourselves Sovereignty. The state was deemed as servant of the citizens (of course its not the case practically, but that isn’t the fault of constitution) protector of  citizen rights. Hence citizens now empower the state to govern for 5 years.
– Yes, the corrupt practices are haunting us because of socialist mindset of the politicians who fiddle the emotional cord of citizens to get votes.
– We must fight it, but constitution should not be challenged, yes we can amend it but must not discard.
– Yes, we must challenge the clauses and articles which empower state to encroach on citizen rights.
– Yes, we must change those which discriminate the citizens based on cast, color, religion, creed, gender.
– Yes there are some amendments which are against federal structure, citizens natural rights (like 42nd and 98th amendment) and those must be repelled.

But we must remember:
– Constitution is end of slavery.
– Constitution is supreme for Bharat.
– Constitution is the spirit of Bharat.

Jai Bharat!

मराठीमध्ये वाचण्यासाठी ब्रिटीश वसाहत सत्ताधीकाराकडून संविधान मार्गे सार्वभौमत्वाकडे, अरविंद केजरीवाल यांच्या माहितीसाठी

Tags: , , , , ,
Posted in Ambedkar, Bharat, Politics, Thoughts | 1 Comment »

छोड़ दो उन गलियारों को

Posted by Sandeep Shelke (संदीप शेळके) on 5th January 2014

जहाँ इन्सान एक नुमाइश बन बैठा हैं ।
जहाँ औरत को बेआबरू कर मर्दानगी दिखाई जाती हैं ।
जहाँ युवक अय्याशी को ही कर्म मानते हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । १

जो शिक्षा नहीं हाथो में असहायता थमाती हैं ।
जिसे वर्तमान से ज्यादा भूतकाल में रस हैं ।
जहाँ विचार नहीं जाती, पंथ की ही महिमा चलती हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । २

जहाँ खुद्दारी नहीं चापलूसी जीने का अंदाज हैं ।
जहाँ कामयाबी का केवल रुपय्या ही परख हैं ।
जहाँ पात्रता गुणों से नहीं वंश-परंपरा से बनती हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । ३

जहाँ आजादी को जिन्दा दफनाया हैं ।
जिसे लगा समाजवाद का रोग हैं ।
जहाँ सूरज भी काली रोशनी देता हैं ।
छोड़ दो उन गलियारों को । ४

– संदीप

Tags: ,
Posted in Hindi, Poem, Thoughts | No Comments »

 
%d bloggers like this: