कृषी देश

एक विचार, एक प्रवास!!

  • Social

  • Categories

  • Google Ad

Archive for the 'कविता' Category

मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना

Posted by Sandeep Shelke on 15th January 2015

पत्रकार एवम ज्येष्ठ कीर्तनकार हभप शामसुंदर महाराज सोन्नर इनकी लिखी कविता विधानसभा और विधान परिषद भवन में पढ़ी गयी जिसने भवन को दहला दिया। विधानसभा में सिन्नर के विधायक श्री झोरे और विधान परिषद में विधायक श्री जयंत जाधव इन्होने यह कविता पढ़ी। गत कुछ दिनो में संवेदनशील नागरिकोने यह कविता फेसबुक बड़ी मात्रा में शेअर की तभी जाकर यह कविता विधिमंडल में पहुंची।

मूल कविता मराठी में लिखी हैं, और कविताओं का भाषांतर करना बेहद कठिन होता हैं। किन्तु मैं प्रयत्न करता हुँ की कविता का आशय हिंदी भाषाको तक भी पहुंचे, क्यूंकि किसानों की आत्महत्याएं हम सभी के लिए बेहद पीड़ा का कारण हैं।

Borgen magazine

Borgen magazine

मिट गया मेरा सुहाग तब भी मुझसे न मिलना।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

लाल दिये की गाड़ी में आएगी आपकी सवारी।
कॅमेरे के सामने करोगें शेरो शायरी।

बच्चों के बगल में बैठने से जगह की होगी कमी।
सफ़ेद रुमाल से पोछोगे आँखों की नमी।

झुटमुट की भावनाओं से आँसू मत निकालना।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

खेती की सेवा के लिए सुहाग मेरा जिया।
आधे पेट रहकर भी आत्म सम्मान नही खोया।

धरती माँ की गोद भराई का था अर्ज।
फसल तो जल गयी लेकिन बढ़ गया कर्ज।

साहूकार के सितम ने बंद किया घर से निकलना।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

फी नहीं बच्चों की पाठशाला के लिए।
मवेशियों को चारा नहीं डालने के लिए।

सुखा कुआं, ट्यूबवेल में नहीं पाणी की बूंद।
जलती फसल को देखते हुई आँखे मूंद।

बेशर्म सरकार के रहते साहूकारों ने बंद न किया लूटना।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

उन्होंने रात को की बहोत मीठी मीठी बातें।
उनकी आँख में देख पाणी मन को चुभें काँटे।

आँख खुली सवेरे नहीं दिखे मेरे नाथ।
उन्होंने जान देकर कर दिया हमें अनाथ।

झुटमुट आँखे मूंदकर अब शोक मत करना।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

जीते जी उन्हें किसी का सहारा न मिला।
पंचनामा अब हुआ बिना हाथ किये गिला।

कॅमेरे संग अंगनेमें पंहुची सफ़ेद गाड़िया।
इनका हुआ प्रचार मेरी लूट गयी दुनिया।

कहते हैं दुनिया सुधर गयी किन्तु लूट गयी मानवता।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

अब होगी पैकेज की घोषणा, धनादेश भी मिलेगा।
क्या इससे मेरे बच्चो का बापू लौट आएगा।

सुहाग लूट गया मेरा किन्तु मैं नहीं हारूंगी।
बच्चो को अनाथ छोड़के मैं नहीं मरूंगी।

परन्तु आप बंद करे यह ढोंग और दोबारा मुझसे मत मिलना।
मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना।

– पत्रकार एवम ज्येष्ठ कीर्तनकार हभप शामसुंदर महाराज सोन्नर

संबंधित: पोरा संग बसून नका काढू फोटूWhy Farmers Commit suicide

Tags: ,
Posted in आत्महत्या, कविता, शेती, हिंदी | No Comments »

पोरा संग बसून नका काढू फोटू

Posted by Sandeep Shelke on 13th January 2015

प्रसिद्ध पत्रकार आणि ज्येष्ठ कीर्तनकार हभप शामसुंदर महाराज सोन्नर यांची कविता विधानसभा आणि विधान परिषदेत गाजली. विधानसभेत सिन्नरचे आमदार झोरे आणि विधान परिषदेत आमदार जयंत जाधव यांनी वाचून दाखविली.
गेल्या दोन दिवसांत महाराष्ट्रातील लाखो शेतकऱ्यांची मुले आणि त्यांच्या कष्टाचा सन्मान करणार्‍या संवेदनशील नागरिकांनी ही पोस्ट शेअर केली म्हणून विधिमंडळात पोहोचली.

Borgen magazine

Borgen magazine

मेला माझा नवरा जरी
मला नका भेटू.
माझ्या पोरा संग बसून
नका काढू फोटू…

लाल दिव्याच्या गाडीतून
येईल तुमचा ताफा..
कॅमेर्‍यात बघून बघून
मारल्या जातील थापा..

पांढरा धोट रुमाल काढून
डोळेसुद्धा पुसाल..
पोरक्या माझ्या पोरांना
खेटून खेटून बसाल..

खोटाखोटा कंठ तुमचा
नका देऊ दाटू..
माझ्या पोरा संग बसून
नका काढू फोटू..

धनी माझं गुणाचं
शेतामधी खपायचं..
अर्ध्या पोटी राहून सुद्धा
इभ्रतीला जपायचं..

काळ्या माईची वटीभराया
कर्ज थोडं काढलं..
पीक गेलं जळून पण
कर्ज मात्र वाढलं..

सावकार लागला छळू
तवा धीर लागला सुटू..
माझ्या पोरा संग बसून
नका काढू फोटू..

पोरगं जातय साळात
त्याची फीस नाही भरायला..
जनावरं दारात उभी
चारा नाही चारायला..

विहीर कधीच आटून गेली
बोरला नाही पाणी..
करपलेल्या पिकाकडं
पाहत राहायचं धनी..

सरकार झालय कोडगं
अन सावकार लागलेत लुटू..
माझ्या पोरा संग बसून
नका काढू फोटू…

रातच्याला जवळ घेऊन
लई गोड बोललं..
डोळ्यांत दिसलं पाणी
तवा काळीज माझं हलल..

जाग आली पाहटं तवा
जवळ नाही दिसलं..
फंख्याला फाशी घेऊन
कुंक माझं पुसलं..

खोटे अश्रू डोळ्यात आणून
आता नका चुटपूटू..
माझ्या पोरा संग बसून
नका काढू फोटू..

धनी होतं तवा कुणी
धीर नाही दिला..
आता किती तातडीने
पंचनामा बी केला..

कॅमेरे घेऊन पांढर्‍या गाड्या
आल्या दारामंदी..
आभाळ फाटलंय आमच
यांना प्रसिद्धीची संधी..

म्हणे जग लई सुधारलय
परं माणुसकी लागलीय आटू..
माझ्या पोरा संग बसून
नका काढू फोटू..

होईल घोषणा पॅकेजची
मदतीचा चेक येईल..
माझ्या लेकरांचा बाप
कोण आणून देईल..

धनी जरी गेलं तरी
मी न्हाई हारायची..
पोरांना करून पोरकं
मी न्हाई मरायची..

तुमचं मात्र थांबवा ढोंग
मला नका भेटू..
माझ्या
पोरा संग बसून
नका काढू फोटू….

– प्रसिद्ध पत्रकार आणि ज्येष्ठ कीर्तनकार हभप शामसुंदर महाराज सोन्नर

स्रोत- राजू परुळेकर यांच्या फेसबुक पानावरून

संबंधित: Why Farmers Commit suicide मेरे बच्चों के साथ बैठकर फोटो मत निकालना

Tags: , ,
Posted in आत्महत्या, कविता, मराठी | 1 Comment »

वृक्ष वल्ली आह्मां सोयरीं

Posted by Sandeep Shelke on 7th December 2014

तुकाराम महाराजांनी “वृक्ष वल्ली आह्मां सोयरीं” सुंदर अभंग रचला. आज आपल्या समाजाला निसर्गाच्या रोषाला सामोरे जावे लागत आहे, त्यावेळी शेकडो वर्षांपूर्वी तुकारामांनी निसर्ग आपला नातलग असल्याचा विचार मांडला होता.

वृक्षवल्लीवृक्ष वल्ली आह्मां सोयरीं वनचरें । पक्षी ही सुस्वरें आळविती ॥१॥

येणें सुखें रुचे एकांताचा वास । नाहीं गुण दोष अंगा येत ॥ध्रु.॥

झाडे, वेली, वन्य पक्षी-प्राणी आम्हास नातलगांसमान आहेत, आणि पक्षीसुद्धा सुस्वरात आळवितात. एकांतवासात सुखं आपल्याशी येतात, आणि गुण-दोष अंगी लागत नाहीत.

आकाश मंडप पृथुवी आसन । रमे तेथें मन क्रीडा करी ॥२॥

आकाश हाच मांडव आणि धरणी हीच बसण्याची जागा, असे असेल तेथे मन रमते आणि क्रीडा करते.

कंथाकुमंडलु देहउपचारा । जाणवितो वारा अवश्वरु ॥३॥

अंगावरील चिंध्या, संसारातील भांडी हि देहाच्या उपचारासाठी आहे, परंतु वारा ह्या जीवनासाठी आवश्यक आहे.

हरिकथा भोजन परवडी विस्तार । करोनि प्रकार सेवूं रुची ॥४॥

वडाच्या पारावर हरिकथा भोजणादिक प्रकार करून गोडी ग्रहण करू.

तुका ह्मणे होय मनासी संवाद । आपुला चि वाद आपणांसी ॥५॥

तुकाराम महाराज सांगतात कि अशामुळे मनाशी संवाद होतो, आणि आपल्या मनातील कलह आपल्याशीच मर्यादित राहतो जो आपण एकांतात निवारू शकतो.

संबधित लेख:
श्रावणमासी हर्षमानसी,  ऐल तटावर पैल तटावर
Importance of wealth by Saint Tukaram Maharaj

Tags: , ,
Posted in अभंग, कविता, तुकाराम महाराज, भारत | 1 Comment »

काही निवडक रचना ई-पुस्तिका म्हणून प्रकाशित

Posted by Sandeep Shelke on 9th February 2014

माझ्या आजपर्यंतच्या काही निवडक रचना ज्यांना मी कविता समजतो त्या संकलित करून ई-पुस्तिका म्हणून प्रकाशित केले आहे.

काही रचना

[Right click and select save link as]

मला कधी-कधी शब्द सुचतात आणि त्यांना मी कविता म्हणण्याचे धाडस करतोय. परंतु मी स्वतःला कवी म्हणवत नाही अशी प्रांजळ कबुली देतो. जे काही सुचते ते सभोवतालची परिस्थिती त्यातून निर्माण होणाऱ्या भावना ह्यांना शब्दरूप देण्याचा एक प्रयत्न, एवढंच.

काही रचना माझ्या नसून त्या इथे नमूद केल्या आहेत आणि तसा नामोल्लेख सुद्धा आहे.

हयातील सगळ्या रचना ह्या कृषीदेश वरती वेगवेगळ्या वेळी प्रकाशित केल्या आहेत. तसेच प्रत्येक रचेनेचे शीर्षक त्याच्या मूळ पानाशी दुव्यारुपी जोडलेले आहे.

रचनांची सूची 

गुलामी

जिथे मन भयमुक्त आहे आणि माथा उंचावलेला आहे

छोड़ दो उन गलियारों को

विश्वाची चिंता मज सतावते

हा देश कोणाचा आणि इथली मानसं आहेत तरी कोण

आली आली आळसावलेली दुपार

काही चूक आढळ्यास कृषीदेश वरती लिहावे अथवा Twitter मार्फत सुचवावे.

आभारी आहे.

– संदीप शेळके

तुमची प्रत इथून डोउनलोड  करा.

Tags: , , , ,
Posted in कविता, भारत | 5 Comments »

आली आली आळसावलेली दुपार

Posted by Sandeep Shelke on 9th February 2014

गर्दीतून वाट काढत कार्यालयात पोहचावे घेउनी कष्ट अपार
झोप येते फार जेव्हा येते आळसावलेली दुपार
आली आली आळसावलेली दुपार

व्यवस्थापकाचे थोबाड पाहून द्यावा लागतो झोपेला नकार
तीही जाते कि नाटक करते न बोलता शब्द चकार
तशातच व्यवस्थापक बोलावतो बैठक दाखविण्या (थोबाडाचा) आकार
सगळेच मग झोपेत रेंगाळत मांडतात आपापले विचार
आली आली आळसावलेली दुपार

नसते मजा न अर्थ वाटे सगळेच बेकार
नोटांच्या जुडग्यापुढे होतो मी निराधार
नुसतेच रकाने भरून जीव झालाय बेजार
संपविण्या हा खोटा खेळ आडवा येतो पगार
आली आली आळसावलेली दुपार

– संदीप शेळके

Tags: ,
Posted in कविता, मराठी | No Comments »

गुलामी

Posted by Sandeep Shelke on 19th January 2014

मोफत मिळविणे फुकटचे खाणे,
ह्याने तू नाही उरणार तुझा
हिसकावून घेतील स्वातंत्र्य तुझे,
नाही थांबलास तर गुलाम होशील त्याचा

जर पात्रतेहून अधिक मिळत असेल तुजला,
चंगळ अन माज मिरवतील जीवावर तुझ्या,
आरोग्य खालावेल मानसिक आणि शारीरिक,
वाढेल अहं आणि गुलाम होशील तयांचा

प्रेम कोणी केले तर अधिकार नाही तो तुझा,
त्या क्षणी तो केवळ प्रेम देणारा वाटसरू,
आता प्रेम करण्याचे कर्म तुझे,
फळ मागशील तर गुलाम होशील त्याचा

स्पर्धा नसून, जीवन आहे जगायला,
अर्थ नसतोच मुळी आयुष्याला,
तो शोधायचा असतो स्वतःला,
जर पाहशील जय-पराजय तर गुलाम होशील तयांचा

 

– संदीप शेळके

Tags: , ,
Posted in कविता, मराठी | No Comments »

 
%d bloggers like this: