कृषी देश

एक विचार, एक प्रवास!!

  • Categories

  • Google Ad

Archive for the 'भारत' Category

मुखवटा

Posted by Mayuri Misal on 8th January 2018

आज कॉलेजमध्ये काही भलताच प्रकार घडला. निखिल आणि अविनाशमध्ये अचानक बाचाबाची सुरू झाली, ती दोघे एकमेकांना ‘तू खोटा आहेस, तुझा चेहरा खोटा आहे’ अश्याप्रकरे एकमेकांना बोलू लागले. आणि यानंतर निखिल न माझं मन आणि डोक अडगळीच्या खोलीत बंद वाव तशी परिस्थिती होईल अस वावग बोलून गेला… ‘तू तुझ्यातल्या “मी”ला जगापासून लपवतोस’… आणि या वाक्यानंतर माझ डोक चालेना, हा “मी” कोण? आणि हा निखिल कोणत्या “मी”बद्दल बोलतोय? मला काही उमजेना,आणि याचा विचार करत माझी दुपार कशी ओलांडली मला कळलंच नाही.

घरी आल्यावर मी हाच विचार करत बसले की माझ्यामध्ये सुद्धा हा “मी” असेल का? पण या “मी”ची नक्की व्याख्या काय? डोक्याला थोडा ताण देऊन मी एका विचारावर पोहचले आणि माझ्या “मी” ची मी स्वतचं एक व्याख्या तयार केली. प्रत्येक व्यक्तीचे स्वतःचे एक व्यक्तिमत्त्व असते.त्याचे विचार, त्याचा कल्पना असतात, त्याची जीवनशैली या सर्व मुल्यांच्या आधारावर त्या व्यक्तीमधील “मी” तयार होतो. त्या ‘मी’ची जडणघडण होते. पण कोणताही व्यक्ती आपल्यातल्या “मी” ला कधीच कोणाचा दृष्टीस पडू देत नाही,त्याचातल्या “मी” ची जाणीव करून देत नाही. पण मग तो व्यक्ती जीवनात नक्की कोणत व्यक्तिमत्त्व घेऊन जगतो?

“मुखवटा”… माझ्यातल्या “मी” नेच मला आवाज दिला, आणि तो निर्धास्तपणे पुढे बोलू लागला… काय बरोबर ना!… हे ऐकुन माझं डोकं सुन्न पडलं. पण वेळेला सावरून मी त्याला प्रतिप्रश्न करायचं ठरवलं, आणि मी पुढे बोलू लागले… तू म्हणतोस की तो माणूस मुखवटा चडवून वावरत असतो;पण का?त्याला त्या मुखवट्याची गरज का पडते? वेळ न घालवता त्याने प्रतिउत्तर दिले… “मुखवटा घालून वावरणार व्यक्ती अनेक प्रकारची असतात,काही मी असा वागलो तर लोक काय म्हणतील, ते आपल्याबद्दल काय विचार करतील अश्या अनेक गोष्टींचा विचारांचा काहूर त्याचा मनात थान मांडून बसतो, अग हेच काय काही मध्यमवर्गीय लोकांमध्ये त्यांच्या सरळ आणि साध्या राहणीमानावरून देखील त्यांना त्यांच्यातील “मी”ला उच्च वर्गातील लोकांसमोर प्रदर्शित करण्यास कचरतात; का? तर उच्च वर्गातील लोकांचा राहणीमान त्यांची जीवन जगण्याची रीत हे पाहूनच त्यांचा “मी” काळोखात दडून बसतो आणि मग तो व्यक्ती जगासमोर एक नवीन आणि स्वतःपेक्षा वेगळा असा “मी” निर्माण करून त्या बनावट “मी” ची कास धरून वावरतो पण तो “मी” हा “मी” नसून एक बनावट मुखवटा आहे; ह्याची कल्पना त्याला असतेच पण ती कल्पना तो जगाला दाखून देत नाही”.

हे ऐकुन तर मी आधीपेक्षा जरा जास्तच सुन्न झाले.पण माझं डोकं यावर प्रतिउत्तर देण्यास नक्कीच तयार होत त्यामुळे मी वेळ न दवडता पुढे बोलू लागले… “पण मग जगात सगळीच माणसे असा विचार करत असतील अस मला तरी नाही वाटत कारण काही माणसे ही त्यांचा प्रत्येक क्षण मनमोकळ्यापणाने जगतात,आपला वर्ग काय, आपल राहणीमान काय याचा विचार नाही करत. त्यांना त्यांचा क्षण महत्वाचा वाटतो.मग, ती माणसे आपला “मी”लपवतात का? आणि लपवलाच तर त्या मागे कारण काय असू शकते? यावर मात्र माझं मन एक क्रूर्तेच हसू हसायला लागलं, आणि माझं बोलणं व्यर्थं आहे अस मला भासवू लागलं, आणि ते पुढे बोलू लागलें… “अग अशी माणसे ओळखू येणं कठीणच! पण मी एक मन आहे आणि मला चांगलच कळत की हा व्यक्ती नक्की का? आणि कसा? विचार करत असतो ते”…

(मी आता मात्र खूपच उत्साही झाले आणि यावर माझं मन काय बोलणार यावर लक्ष केंद्रित करू लागले.) अग अशा व्यक्तींचा “मी” हा त्यांची एक दुखरी बाजू असते,जी बाजू ते लोकांपासून बाहेरील दूनियापासून लपवून ठेवतात; का? तर त्यांच्या दु:खर्या बाजूवर कोणी बोट ठेऊ नये, कोणी त्यांच्या दुःखर्या बाजूला धक्का देऊ नये”. यावर माझ्या डोक्याची शंका ही स्पष्ठतेत उतरत होती. आणि, याची जाणीव माझा मनाला होत होती त्यामुळे माझा पुढें काही प्रश्न असेल, असे त्याला वाटत नसणार कदाचित; पण तरीही त्याने विचारले, “काय पटतय ना? यावर मी माझ्या मनाशीच कस खोटं बोलणार! शेवटी तो माझा “मी” आहे म्हटल्यावर तर खोटं बोलणे अशक्यच! त्यामुळे माझा शेवटचा आणि मुद्याचा प्रश्न मी विचारावा अस माझ्या बुद्धीला वाटले आणि मी तेच केले.

आणि माझा मनाला एक शेवटचा प्रश्न विचारला. “यावर निष्कर्ष काय?” पण बहुतेक माझा मनाला या प्रश्नाची जाणीव होतीच त्यामुळे तो येणाऱ्या प्रत्येक प्रश्नाला उत्तर द्यायला सज्ज होता. “यावर निष्कर्ष काढता येणं जरा कठीणच!कारण प्रत्येक माणसाचा जगण्याचा दृष्टीकोण हा ठरलेला असतो,त्याच रीतीने तो जगत असतो. त्यामुळे आपण त्याचा मुखवटा सारण हे त्याचा दृष्टिकोनातून चुकीचं आणि त्याचा जगण्याचा रीतीला ठेच पोहचविण्याचे कारण बनू शकते, त्यामुळे आपण आपली रीत सोडायची नाही, आणि कोणत्याच प्रकारचा मुखवटा आपल्याला धारण करावा लागेल अशी स्थिती निर्माण होऊ द्यायची नाही, काय बरोबर बोलतोय ना!

“त्याचा या बोलण्यावर मी एक स्मितहास्य देऊन,आणि होकारार्थी मान डोलवून माझ्या लेखणी आणि कागदाकडे एकटक पाहत राहिले.

Posted in भारत, माझे विचार | No Comments »

असहिष्णुतेचे अवडंबर, थोतांड? कसला असुरी आनंद घेता नाचक्की करून?

Posted by Sandeep Shelke on 24th November 2015

सर्वात प्रथम मोदी किंवा भाजप म्हणजे भारत नाही.

मोदीवर, भाजपवर जी टीका करायची ती करा. पण आमच्या टाळूवरचे लोणी खाऊन दंगली करायला धष्टपुष्ट झालेल्यांनी भारतावर म्हणजेच सामान्य भारतीयांवर असहिष्णुतेचा आरोप करण्यापूर्वी एकदा स्वतःला विचरावे कि हे चूक कि बरोबर.

कोणी कोणी येतोय संघ म्हनजे आईसीस असं म्हणतो. बिनधास्त म्हणा. पण विचार करा जर खरच संघाने आईसीस सारखी मारामारी आणि मुंडकी कापायला, बलात्कार करायला सुरुवात केली तर आपल्यालाच बंदुका घेऊन लढावे लागेल. ज्याला तुम्ही शत्रू समजून असल्या कल्पना देत आहात त्यातल्याच काही लोकांनी चिडून अशी चूक केली तर किती महागात पडेल (कारण हेच सिकुलर म्हणतात कि इस्लामिक जिहादी दहशतवादी त्यांच्यावर लय दबाव नि खोटे आरोप नि अत्याचार झाला म्हणून तयार होतात). त्यामुळे आपण काय मागतो तेच निसर्ग/देव आपल्याला देतो.

सरकारवर टीका करण्यापेक्षा कारभारावर करा ना राव. मेंदूत सागरगोटे अडकले आहेत का?

असहिष्णुतेचे अवडंबर, थोतांड

असहिष्णुतेचे अवडंबर, थोतांड

मुळातच ते संविधान असहिष्णू आहे.
– त्याला समलिंगी लोकं नाही चालत
– एका राज्याला एक नियम तर दुसऱ्या राज्याला दुसरा नियम
– जातीवर आधारित व्यवस्था तयार करून ठेवली आहे
– गायीला विशेष दर्जा देऊन बैल, म्हस, रेडे, कुत्रे, आदी जनावरांवर अन्याय, सगळ्यात जास्त त्या बोकड व कोंबडीवर त्यांना कुणीच वाचवत नाही सगळेच खातात.
– अभिव्यक्ती स्वातंत्र्य नाहीच त्याच्यामध्ये
– समान न्याय मिळत नाही (सबका न्याय समान न्याय व्यवस्था असल्याशिवाय नाही मिळणार मोदी साहेब 😉 )

स्वतः डॉ आंबेडकर म्हणाले होते कि असल्या संविधानाचा जाळ केला पाहिजे. (पटत नसेल तर राज्यसभेच्या जुन्या चर्चा वाचा १९५२-५३ सालची आंध्रप्रदेश विषयावरची चर्चा आहे)

हे सगळे त्या नेहरूंने तयार केले. त्यावर एक पण मायचा लाल आला नाही कि ज्याने मुलभूत प्रश्न सोडवायचा प्रयत्न केला. मोदी पण काही वेगळे नाही.

परंतु यांच्या सत्तेच्या भांडणात आम्हा देशवासियांना यातना. कांग्रेस ने मुसलमान दलित अशा गोष्टी राजकारणात इतक्या रुजवल्या कि पर्यायी मतदार म्हणून भाजप हिंदुत्व करत बोंबलू लागला.

मनमोहन सिंग: देशावर पहिला हक्क अल्पसंख्य समाजाचा (आम्ही काय सावत्र आईचे आहोत का?)
मोदी: आम्ही राम मंदिर बांधणार (खुशाल, आमच्या पोटात तोवर आम्ही बिबे घालतो)

भोकात जा लेकांनो. देशाला परिणामी प्रतिनिधीरहित देशवासियांना नावे ठेवल्याने, जगभरात आमची नाचक्की करून काय मिळते? कसला असुरी आनंद घेता?

बोला चांगभलं असहिष्णुतेच्या नावाने चांगभलं.

Tags: ,
Posted in आंबेडकर, आतंकवाद, माझे विचार | No Comments »

शासन व्यवस्था का व कशी पाहिजे – मोदी

Posted by Sandeep Shelke on 18th January 2015

१६ जानेवारी २०१५ रोजी पंतप्रधान श्री नरेंद्र मोदी यांनी देशातील शासन व्यवस्था का व कशी असावी यावरील विचार आंतरराष्ट्रीय वित्तीय परिषदेमध्ये मांडले. त्यांनी केवळ हे विचार बोलून दाखवले, परंतु ते कधी आणि कशा रीतीने पूर्ण करणार याविषयी वाच्यता नाही केली. असो, वरकरणी तरी त्यांनी मांडलेले खालील विचार देशासाठी चांगले आहेत असे मानता येईल. तसेच पंतप्रधान बोलतात त्यावेळी तेच शासनाचे धोरण आहे असे मानण्यास काही हरकत नाही.

सरकार किंवा शासन व्यवस्था का पाहिजे?

१. सार्वजनिक भल्यासाठी (बह्यांतर्गत सुरक्षा, न्याय व्यवस्था)

२. प्रदूषण, वातावरण बदल आदी गोष्टींवर नियंत्रणासाठी नियामक संस्था म्हणून

३. बाजारातील एकाधीकारासारख्या गोष्टींवर नियमन करण्यासाठी (माझं मत: बाजारावरील नियंत्रण हे अनैसर्गिक आहे. त्यामुळे त्यांना नक्की काय काय नियमित करायचे आहे याविषयी अजून स्पष्टता यायला हवी)

४. औषधासारख्या जीवनावश्यक वस्तूंची विश्वासार्हता दर्शविण्यासाठी (माझं मत: नक्की कोणत्या कोणत्या गोष्टी सरकारी दृष्टीने जीवनावश्यक आहेत आणि ते कसे ठरवतात हे अतिशय महत्त्वाचे आहे. कारण कांद्यासारख्या पदार्थाला जीवनावश्यक यादीत टाकून नसती ढवळाढवळ वाढते…)

५. वंचितांना समान संधी मिळवून देण्यासाठी. वंचितांना सक्षम करण्यासाठी शिक्षण आणि आरोग्याच्या सुविधा मिळवून देण्यासाठी. (माझं मत: सरकारने गरीब आणि वंचितांसाठी निश्चितच पाऊल उचलले पाहिजे. परंतु तसे करताना स्वस्त धान्य दुकान, ग्रामीण रोजगार सारख्या योजनांच्या माध्यमातून बाजारातील ढवळाढवळ बंद केली पाहिजे. गरजूंना त्यांच्या बँक खात्यात उचित रक्कम द्यावी म्हणजे त्यांना हवे तिथून हव्या त्या गरजेच्या वस्तू विकत घेण्याचे स्वातंत्र्य मिळेल…)

सरकार किंवा शासन व्यवस्था कशी पाहिजे?

१. कार्यतत्पर आणि पै-पै साठी उत्तरदायी

२. व्यवसायामध्ये आणि खासगी जीवनात ढवळाढवळ करू नये

३. कार्यक्षम, प्रभावी, आणि प्रामाणिक

४. कायदे हेच सरकारचे गुणसूत्र असावे आणि ते कालानुरूप बदलत रहावे

सौजन्य> http://www.narendramodi.in

सौजन्य> http://www.narendramodi.in

आता हे सगळे साध्य करण्यासाठी ते काय नियोजन मांडतात ते पाहणे आवश्यक आहे.

माझ्या मते, खालील काही गोष्टी त्यांनी तत्काळ बदलायला हव्यात. 

१. सरकारी अधिकारी निवडीसाठी असलेली वयोमर्यादा काढून टाकावी. तसेच केवळ लोकसेवा आणि राज्यसेवा आयोगातून भारती करण्या ऐवजी खासगी संस्थांच्या धर्तीवर निवड करावी.

२. संशोधन संस्थामधील सरकारी मक्तेदारी संपुष्टात आणावी.

३. कोणालाही शाळा, महाविद्यालय उभारण्याची परवानगी असावी. तसेच अभ्यासक्रम ठरविण्यातील सरकारी मक्तेदारी संपुष्टात आणावी. तसेच ग्रामीण भागात वैद्याकीत महाविद्यालये उभारण्यासाठी जाचक अटी काढून टाकाव्यात.

४. हॉटेल, विमान, विमा, बँक आदी व्यवसायातून सरकारी भागीदारी विकून टाकावी. आणि तसेच सरकार परत कधीही व्यवसाय करणार नाही असा कायदा करावा.

५. सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे सगळे कायदे आणि न्यायव्यवस्था हे स्थानिक भाषेतून करावेत. हा बदल अतिशय महत्त्वाचा आहे कारण स्थानिक लोकांच्या भाषेतून असेल तरच तो समाज विकासाच्या आणि उन्नतीच्या वाटेवर मोठ्या प्रमाणात सहभागी होईल)

६. विविध विद्यापीठे आणि शैक्षणिक संस्थांना जात, पंथ, व्यवसाय, वय, लिंग, स्थान आदि भेदावरून प्रवेश नाकाराण्याविरोधी कायदा करावा. आणि वित्तीय संस्थांना शैक्षणिक कर्ज प्राधान्याने द्यावे अशी विनंती करावी (आदेश नाही).

एक आपल्या सगळ्यांनाच मान्य करायला हवे कि मोदी हे पहिले पंतप्रधान आहेत ज्यांनी श्री बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या आर्थिक शिकवणीनुसार वाटचाल करण्याची वाच्यता वेळोवेळी केली आहे. अपेक्षा तर आहेच कि त्यात त्यांना यश मिळावे परंतु त्यासोबत आपण सगळेच आपापले काम प्रामाणिकपणे आणि कार्यक्षमतेने करूया. तरच आपल्याला आपले गतवैभव प्राप्त होईल.

जय महाराष्ट्र! जय भारत!

Tags: , , , ,
Posted in भारत, मराठी, माझे विचार, स्वातंत्र्य | No Comments »

महाराष्ट्र माझा

Posted by Sandeep Shelke on 14th December 2014

 सप्टेंबर २०१३ मध्ये पुणे-कोल्हापूर-आंबोली-सावंतवाडी-पणजी-तारकर्ली-मालवण-सिंधुदुर्ग-कणकवली-फोंडा-गगन बावडा-कोल्हापूर-सातारा-पुणे असा प्रवास केला होता. त्याच्यातील काही आठवणी. ह्या प्रवासात माझा महाराष्ट्र किती वैभव संपन्न आहे याची प्रचीती आली. सुंदर पर्वतरांगा, समुद्र किनारे, दऱ्या, डोंगर वसत्या, मठ, देऊळं, धरणं, गावं, पाहायला आणि अनुभवायला मिळाली.

This slideshow requires JavaScript.

 

जय महाराष्ट्र!!

Tags: , , , , , , , ,
Posted in Travel, भटकंती, भारत, मराठी | No Comments »

वृक्ष वल्ली आह्मां सोयरीं

Posted by Sandeep Shelke on 7th December 2014

तुकाराम महाराजांनी “वृक्ष वल्ली आह्मां सोयरीं” सुंदर अभंग रचला. आज आपल्या समाजाला निसर्गाच्या रोषाला सामोरे जावे लागत आहे, त्यावेळी शेकडो वर्षांपूर्वी तुकारामांनी निसर्ग आपला नातलग असल्याचा विचार मांडला होता.

वृक्षवल्लीवृक्ष वल्ली आह्मां सोयरीं वनचरें । पक्षी ही सुस्वरें आळविती ॥१॥

येणें सुखें रुचे एकांताचा वास । नाहीं गुण दोष अंगा येत ॥ध्रु.॥

झाडे, वेली, वन्य पक्षी-प्राणी आम्हास नातलगांसमान आहेत, आणि पक्षीसुद्धा सुस्वरात आळवितात. एकांतवासात सुखं आपल्याशी येतात, आणि गुण-दोष अंगी लागत नाहीत.

आकाश मंडप पृथुवी आसन । रमे तेथें मन क्रीडा करी ॥२॥

आकाश हाच मांडव आणि धरणी हीच बसण्याची जागा, असे असेल तेथे मन रमते आणि क्रीडा करते.

कंथाकुमंडलु देहउपचारा । जाणवितो वारा अवश्वरु ॥३॥

अंगावरील चिंध्या, संसारातील भांडी हि देहाच्या उपचारासाठी आहे, परंतु वारा ह्या जीवनासाठी आवश्यक आहे.

हरिकथा भोजन परवडी विस्तार । करोनि प्रकार सेवूं रुची ॥४॥

वडाच्या पारावर हरिकथा भोजणादिक प्रकार करून गोडी ग्रहण करू.

तुका ह्मणे होय मनासी संवाद । आपुला चि वाद आपणांसी ॥५॥

तुकाराम महाराज सांगतात कि अशामुळे मनाशी संवाद होतो, आणि आपल्या मनातील कलह आपल्याशीच मर्यादित राहतो जो आपण एकांतात निवारू शकतो.

संबधित लेख:
श्रावणमासी हर्षमानसी,  ऐल तटावर पैल तटावर
Importance of wealth by Saint Tukaram Maharaj

Tags: , ,
Posted in अभंग, कविता, तुकाराम महाराज, भारत | 1 Comment »

तलाठी कार्यालयातील नोंदवह्या

Posted by Sandeep Shelke on 2nd December 2014

गावाला आपल्या वह्यांमध्ये घेऊन फिरणारे तलाठी भाऊसाहेब, यांच्या वह्यांचा हिशोब. तलाठी कार्यालयातील नोंदवह्या आणि त्यातील माहिती, म्हणजे तुम्हाला हवी असणारी माहिती खालील पैकी कुठल्या वहीत मिळते ते तुम्हाला आधीच माहित होईल. स्रोत: राजू परुळेकर

* गाव नमुना नंबर – १ – या नोंदवहीमध्ये भूमी अभिलेख खात्याकडून आकारबंध केलेला असतो, ज्यामध्ये जमिनीचे गट नंबर, सर्व्हे नंबर दर्शविलेले असतात व जमिनीचा आकार (ऍसेसमेंट) बाबतती माहिती असते.

* गाव नमुना नंबर – १अ – या नोंदवहीमध्ये वन जमिनीची माहिती मिळते. गावातील वन विभागातील गट कोणते हे समजते. तशी नोंद या वहीत असते.

* गाव नमुना नंबर – १ब – या नोंदवहीमध्ये सरकारच्या मालकीच्या जमिनीची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १क – या नोंदवहीमध्ये कुळ कायदा, पुनर्वसन कायदा, सिलिंग कायद्यानुसार भोगवटादार यांना दिलेल्या जमिनी याबाबतची माहिती असते. सातबाराच्या उताऱ्यामध्ये नवीन शर्त असल्यास जमीन कोणत्या ना कोणत्या तरी पुनर्वसन कायद्याखाली किंवा वतनाखाली मिळालेली जमीन आहे असे ठरविता येते.

* गाव नमुना नंबर – १ड – या नोंदवहीमध्ये कुळवहिवाट कायदा अथवा सिलिंग कायद्यानुसार अतिरिक्त जमिनी, त्यांचे सर्व्हे नंबर व गट नंबर याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १इ – या नोंदवहीमध्ये गावातील जमिनींवरील अतिक्रमण व त्याबाबतची कार्यवाही ही माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – २ – या नोंदवहीमध्ये गावातील सर्व बिनशेती (अकृषिक) जमिनींची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ३ – या नोंदवहीत दुमला जमिनींची नोंद मिळते. म्हणजेच देवस्थाना साठीची नोंद पाहता येते.

* गाव नमुना नंबर – ४ – या नोंदवहीमध्ये गावातील जमिनीचा महसूल, वसुली, विलंब शुल्क याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ५ – या नोंदवहीत गावाचे एकूण क्षेत्रफळ, गावाचा महसूल, जिल्हा परिषदेचे कर याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ६ – (हक्काचे पत्रक किंवा फेरफार) या नोंदवहीमध्ये जमिनीच्या व्यवहारांची माहिती, तसेच खरेदीची रक्कम, तारीख व कोणत्या नोंदणी कार्यालयात दस्त झाला याची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ६अ – या नोंदवहीमध्ये फेरफारास (म्युटेशन) हरकत घेतली असल्यास त्याची तक्रार व चौकशी अधिकाऱ्यांचा निर्णय याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ६क – या नोंदवहीमध्ये वारस नोंदीची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ६ड – या नोंदवहीमध्ये जमिनीचे पोटहिस्से, तसेच वाटणी किंवा भूमी संपादन याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ७ – (७/१२ उतारा) या नोंदवहीमध्ये जमीन मालकाचे नाव, क्षेत्र, सर्व्हे नंबर, हिस्सा नंबर, गट नंबर, पोट खराबा, आकार, इतर बाबतीची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ७अ – या नोंदवहीमध्ये कुळ वहिवाटीबाबतची माहिती मिळते. उदा. कुळाचे नाव, आकारलेला कर व खंड याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ८अ – या नोंदवहीत जमिनीची नोंद, सर्व्हे नंबर, आपल्या नावावरील क्षेत्र व इतर माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ८ब, क व ड – या नोंदवहीमध्ये गावातील जमिनीच्या महसूल वसुलीची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ९अ – या नोंदवहीत शासनाला दिलेल्या पावत्यांची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १० – या नोंदवहीमध्ये गावातील जमिनीच्या जमा झालेल्या महसुलाची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – ११ – या नोंदवहीत प्रत्येक गटामध्ये सर्व्हे नंबर, पीकपाणी व झाडांची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १२ व १५ – या नोंदवहीमध्ये पिकाखालील क्षेत्र, पडीक क्षेत्र, पाण्याची व्यवस्था व इतर बाबतीची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १३ – या नोंदवहीमध्ये गावाची लोकसंख्या व गावातील जनावरे याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १४ – या नोंदवहीमध्ये गावाच्या पाणीपुरवठ्याबाबतची माहिती, तसेच वापरली जाणारी साधने याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १६ – या नोंदवहीमध्ये माहिती पुस्तके, शासकीय आदेश व नवीन नियमावली याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १७ – या नोंदवहीमध्ये महसूल आकारणी याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – १८ – या नोंदवहीमध्ये मंडळ कार्यालय, मंडल अधिकारी यांच्या पत्रव्यवहाराची माहिती असते.

* गाव नमुना नंबर – १९ – या नोंदवहीमध्ये सरकारी मालमत्तेबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – २० – पोस्ट तिकिटांची नोंद याबाबतची माहिती मिळते.

* गाव नमुना नंबर – २२ – या नोंदवहीमध्ये मंडळाने केलेल्या कामाची दैनंदिन नोंदीबाबतची माहिती मिळते.

अशा प्रकारे तलाठी कार्यालयात सामान्य नागरिकांना गाव कामगार तलाठी यांच्याकडून वरील माहिती विचारणा केल्यास मिळू शकते. आपणास आपल्या मिळकतीबाबत व गावाच्या मिळकतीबाबत माहिती मिळाल्यामुळे मिळकतीच्या मालकी व वहिवाटीसंबंधीचे वाद कमी होण्यास व मिटण्यास मदत होऊ शकते असे वाटते.

जय भारत! जय महाराष्ट्र!

पुढील लेख संबंधित आहेत: महाराष्ट्र ग्रामपंचायत: स्वरूप आणि महाराष्ट्र ग्रामपंचायत: कार्ये

Tags: , ,
Posted in भारत | 1 Comment »

 
%d bloggers like this: